9 Aralık 2017 Cumartesi

Çocuklar ve Kurslar II

Devlet okulunda çocuk yetiştirmeye çalışan veliler olarak çok çaba sarf etmemiz gerekiyor. Özellikle sosyal-sportif-okul dışı etkinlikler anlamında çocukları desteklemek için maddi-manevi büyük fedakarlıklara hazır olmak şart.

Hobi kurslarında sürekliliği çok önemsememize rağmen maalesef bir hobide dikiş tutturamıyoruz :) Okul öncesini saymazsak Elif satranç ile başladı bir yıl sonra voleybola devam etmek istedi. Eren de satrançla başladı satrancı çok sevdi çok emek verdi sayısız turnuvalarda dereceler elde etti, yaklaşık 2,5 sene devam ettikten sonra bu yıl basketbola devam etmek istediğini söyledi.
Elif' in voleybolda üçüncü yılı. Ancak bu sene beşinci sınıf, okul değişince voleybol kulübünde de bir değişiklik oldu. Çünkü yeni okulunda sınıf arkadaşlarının da devam ettiği bir voleybol kulübü vardı. Şu an çok keyifli ve mutlu bir şekilde devam ediyor. Ondan beklentimiz ileride okul voleybol takımında oynayan yerel turnuvalara katılan, alt-orta düzey ama hep sporla ilgili bir genç olması.

Satranç başlangıç ve orta düzeyde çocuklar için oldukça tatmin edici ve eğlenceli bir spor. Ancak bir üst düzeye geçip zirveyle yarışmaya başlamak demek: Saatler süren çalışmalar, analizler, soru bankaları çözümü, ezberlenen sayısız açılış kombinasyonu, savunma kombinasyonları, taktik soru çözümleri, 4 saate varan maçlar, şehir dışı turnuvalar, Türkiye şampiyonası, il birinciliği, takım turnuvaları, milli takıma girme yarışı, antrenör seçimi, yüksek rekabet çok çok yıpratıcı, stresli ve oldukça maliyetli süreçler demek. Hem veli adına hem çocuk adına gerçekten zorlayıcı.
Açıkçası bu sene başında Eren satranç yanında basketbol ile de ilgilenmek istediğini söylediğinde 'buna değecek mi' sorusu düştü gündemimize. Eren' de tutku derecesinde bir satranç ilgisi olup olmadığıydı asıl merak ettiğimiz. Bunu ölçmek istiyorduk. Sadece birini tercih edebileceği restimize, rest ile yani 'basketbol' ile cevap vererek bizi çok şaşırttı. Bu sene başından beri bir kulüpte haftada 4 gün antrenman yapıyor ve bu süreçte satranca karşı ilgisini tamamen kaybetti. Bu da bize Eren' in doğru bir karar verdiğini düşündürüyor.
Çocuklarımız milli olsunlar, profesyonel olsunlar gibi bir hedefimiz olmadan sadece sporu bir yaşam biçimi olarak hissettirmeye çalışmaksa amacımız geldiğimiz noktadan oldukça memnunum. Her ne kadar bireysel sporları kendime daha yakın bulsam da takım sporlarının da kişisel gelişim anlamında çocuklara çok şey kazandıracağını düşünüyorum.

Bu sene rutinimiz yine oldukça zorlayıcı:
Elif: Pazartesi-Çarşamba-Cumartesi-Pazar
Eren:Salı-Perşembe-Cumartesi-Pazar antrenmana gidiyor.
Antrenmansız geçen tek cuma gününü çok ama çok seviyorum :)

Not: Çocuklar ve Kurslar I

14 yorum:

  1. Fotoyu görünce yüksek sesle Maşallah dedim, Allah nazarlardan korusun, bak ne diyeceğim yani bir fikir naçizane: Profesyonel satranç oyuncusu olmayı düşünür mü? Ünlü bir satranç ustası olur, ben hep şöyle düşünürüm herkesin üniversiteye gitmesi gerekmez, bazı meslekler var ki, çocukluktan yönelenler o mesleklerde çok başarılı oluyorlar, Frank Sinatra, Spielberg, ABBA nın tüm üyeleri, hatta galiba Bill Gates...kolay gelsin canım. Çok tatlı ikisi de, Allah bağışlasın..:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok haklısınız müjde hanım. ama her iki yol da zorluklarla dolu. çok teşekkür ediyorumm:)

      Sil
  2. Biz o kadar ekâbir ana babayız ki oğlanları sitenin arka bahçesindeki basketbol kursuna gönderdiydik. Cumartesi günleri Bilgiç'i Bilim Sanat Merkezi'ne taşıdık bir de Metehan'ı folklor kursuna taşıdıydık. Bir sene. O kadar. Bizimkiler de sağolsunlar hiçbişeyle ilgilenmeyerek bizim hayatımızı kolaylaştırdılar :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)) Alemsin Handan
      Benimkiler de pek tembel

      Sil
    2. Heheheh bir açıdan bakarsak şanslıyız Nil :)

      Sil
    3. bi kere evet şanslısınız:) çünkü zorlamayla hiç bi yere gitmiyo çocuk milleti:)
      handan yapmışsınız işte daha napıcaktınız:)))

      Sil
  3. Bende ankarada yasıyorum ve kızımda 5.sınıfa gidiyor kızınız hangi voleybola gidiyor.Daha önce nereye gidiyordu.Paylaşabilirseniz cok sevinirim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. mail adresinizi bırakırsanız tabi paylaşırım

      Sil
  4. Bizim Eren de geceleri rahat uyumak için gündüzleri dinlenir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hadi hadi kaç kere solo konçertolarını paylaştın seni seni:)))

      Sil
  5. Ben kızlarımın hobisi, sporu, sanatı olmasını istememe rağmen benim tembeller hiç bişey istemiyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. zorla da olmuyor. sevdikleri arkadaşları giderse hevesleniyolar ama:))

      Sil
  6. Ben de çok istiyordum.. bir spor dalıyla uğraşsın, müzik de olabilir hatta belki resim... Uzmnlaşmasın tamam ama en azından hobisi, rahatlayıcı bir argümanı olsun diye... Hala daldan dala atlıyoruz :)) Bakalım nereye varacak sonumuz.

    Her ikisine de başarılar diliyorum ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. daldan dala da güzel napalım. bizimkiler de bu model:)))

      Sil

haydi söyle :)