Ölmeden Eve Dönelim Bugün

Eve dönmek için otobüs durağında beklerken, ılık bir bahar günü çocuğumuzla gezerken, bir sınav çıkışı stres atarken, ekmek parası için simit satarken, okuldan çıkıp yurda dönerken, iş çıkışı servisin hareketini beklerken ölmeyelim bugün. Bugün sağ salim eve dönelim hepimiz.

Dün sabah yağmur vardı Ankara' da. Sabahtan akşama kadar durmaksızın yağarak temizlemeye çalıştı sanki kötülüğü.  Alışveriş merkezi, metro, Bahçelievler, kavşaklar, meydanlar nereye dönsem korku. İnsanlarımız, gençlerimiz yok oldu gitti. Biz güvercin olduk. Hepimiz korkuyoruz. Canlı bombaları, bomba yüklü araç plakalarını listeler halinde yayınlıyorlar. Tabi giden canlarımızı da. Ne zaman bir listeye girecek bir yakınımız diye bekliyoruz. Gri Ankara artık kıpkırmızı. 

Çocuklarımızla defalarca kez geçtiğimiz, yürüdüğümüz her yer tehlikeli şimdi. Güzel ahlaklı, eğitimli çocuklar yetiştirmeye çalışmanın can güvenliğimiz olmaksızın ne anlamı var ki. Büyüdüklerinde cafeye, sinemaya gidiyorum dediklerinde onları nasıl durdurabileceğim. Tek istediğim korkmadan yaşamak artık.

Acı, gözyaşı, elimiz kolumuz kalkmıyor, konuşamıyoruz, alışamıyoruz. Hayattayız diye sevinirken insanlığımızdan utanıyoruz. Artık yeter. Kimden hangi nedenle gelirse gelsin terörü kınıyorum. Keşke yapabileceğim daha iyi bir şey olabilseydi.
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

13 yorum:

  1. Hepimizde ayni korkular,ayni dilekler...elinize saglik

    YanıtlaSil
  2. Aklımdaydın, bir Ankaralı olarak bombalanan yerin şehrin kalbi olduğunu biliyorum, yıllarca o durakta otobüs beklemişliğim vardı...Geçen bombalanan servis aracı bizim semtin sakinleri ile doluydu, komşumuzun kızı servise yetişememiş ama arkadaşı aynı saatte servisteymiş oğlunun okul çıkışını hiç kaçırmıyormuş...bombalanan bir anne olarak hafızalarda kalmak küçük bir çocuğa çok ağır değil mi....

    YanıtlaSil
  3. Utanıyor insan artık insan olduğundan, benimle aynı cinsten varlıklar nasıl bu kadar kötü olabiliyor aklım almıyor.

    YanıtlaSil
  4. İnsan değil mi kendi ozanına kıyan. gel gör ki çoğu insanlıktan noksan diyor şair.
    başımız sağolsun...

    YanıtlaSil
  5. Çok yazık oluyor bu güzelim ulkeye:(

    YanıtlaSil
  6. İçim acıyor. Sevdiklerimizi uğurlarken Korkumuz sadece trafik kazaları olsaydı keşke

    YanıtlaSil
  7. Değerli yorumlarınız için hepinize teşekkür ederim. Keşke daha umutla bakabilseydik yarınlara.

    YanıtlaSil
  8. Attığımız her adımdan korkuyoruz artık çocuklarımız için resmen endişe içindeyiz buna sebep olanlara lanet olsun :(

    YanıtlaSil
  9. Nice masum canlar gitti terör uğruna istedikleride insanlara korku salmak gün gençlere sahip çıkma ve birlik beraberlik günü umarım yaşanılan üzüntüler son bulur.

    YanıtlaSil
  10. of yaa sokağa çıkmaya korkuyoz yaa.

    YanıtlaSil
  11. Anne merak etme ben iyiyim demekten utanıyoruz. İyi değiliz, milletçe iyi olmayacağız, dursun artık siyasi katliam, yurtta sulh cihanda sulh vagzeçtik kendimizden lütfen, bebeklerimiz, çocuklarımız, gençlerimiz için çok korkuyoruz.

    YanıtlaSil
  12. Eski Türkiye'yi özlüyorum, çocukluğumuzun Türkiye'sini, çocukluğumun Ankara'sını, o huzurlu günleri özlüyorum, kimsenin kimsenin mini eteğine, ya da eteğinin boyuna, kolsuz giymiş, kollu giymiş, saçını örtmüş, örtmemiş diline dolamadığı, aklına bile getirmediği o güzel günleri özlüyorum.
    Kaleminize sağlık.
    Sevgilerimle...

    Not: Trileçe için sonradan düşündüm de Kenton'u tavsiye etmeye karar verdim, daha pratik:))daha bol oluyor:)

    YanıtlaSil
  13. Nefes alamıyorum artık. Yitip giden canlar, dökülen kanlar ve lanet olsun bundan siyaset yapanlar, koltuğunu kaptırmaktan korkanlar.
    İğreniyorum insanlıktan nasibini almamış yaratıklardan.

    YanıtlaSil

haydi söyle :)