hem ağlarım hem giderim

bulunduğum birimde her yıl bu dönemler bir çalışma yapılır. ölü sezon fiyatları değerlendirilerek oteller tercih edilir bunun için. herkes bulunmak ister bu çalışmalarda çünkü maddi olarak külfeti olmadığı gibi bazı eğitimler verilir. hem işinizi yaparsınız hem de kısa süreliğine de olsa bir hava değişimi alırsınız, sosyalleşme imkanınız olur. 

amirlerime bu sene gelemem seneye listenin başına beni yazın diyerek, her sene gitme isteğimi kalma isteğime denkleştirerek uzaktan baktım bu eğitimlere. anneydim çocuklarım küçüktü, okuldu, kreşti, yemekti, ulaşımdı. eşimin tek başına başa çıkamayacağı durumlardı.

bu sene iki okullu çocuğun annesi olarak bir haftalığına onları babalarına ve babannelerine emanet edip, gidiyorum. çocuklarını yakınlarına bırakıp bir kaç günlüğüne tatile giden, dışarı çıkan insanlara hep özenmişimdir. çoğu zaman hayalini kurmuşumdur eşimle baş başa iki günlük kaçamakların. önemli olan çocuklarını güvenilir ellere bırakabilmek ve vicdanen rahat olabilmek...

anne olmak hep ikilemde kalmak sanırım. tüm şartları sağlasan da gözünün arkada kalması, acaba kendime zehir edecek miyim endişesi ve şimdiden kendini yalnız hissetmek... çocuklarla yapacağın telefon görüşmelerini merak etmek, üstü-başı-ödevi-yemeği biraz eksik olsun bir hafta derken içinin içini yemesi...

anne olmak beynini ve yüreğini dolduran sorumluluklarla ve koşulsuz-sonsuz sevgiyle yaşarken; benliğini-kendini unutmamaya çalışmak...

anne olmak hem onlar büyüsün istemek, hem de onlar kucağına alamayacağın kadar büyüdüğünde bebekliklerini özlemek...

anne olmak muhteşem !











not: görseller pascal campion. beni pascal campion' la tanıştıran deli anne'ye teşekkürler...
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

20 yorum:

  1. sağolsun deli anne. Ben de yazdım Pascal görsellerini kullanarak bu hafta.

    Hiç merak etme. Evden çıktığın an hafifliyorsun ve çok iyi geliyor ruhuna yalnız olmak. Çocuklar da özlüyor, değerini anlıyor annenin.

    İyi gezmeler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ah ah tattım özgürlüğü ruhumda körelen bir şeyler uyandı valla :)))

      Sil
  2. Resimler süper.

    Ben olsam senden daha kafayı yemiş olarak, ya çocuklarımla ya asla derdim. Çünkü zaten çalışıyorum , birlikte az vakit geçiriyoruz mantığıyla onlarsız mutlu olmayı kendime zehir ederdim.
    Böyle psikopatım.

    Bence gitmelisin. Mutlu anne=mutlu çocuk.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. senin küçük olan küçük mucizen daha çok küçük zaten :))) aklım kalmadı nilhancım, tamamen emin ellerde olduklarını bilmem rahatlattı sanırım beni...

      Sil
  3. güzel bir yazı ve güzel resimler..şahsen ben çok beğendim..elinize sağlık..

    YanıtlaSil
  4. Bu görsellerin bazılarını ben de kullandım ,sende görünce. Bulamamıştım bu kadar netlerini. Kızmazsın değil mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. elbette pinterest saolsun, ayrı bir pano açtım pascal için :)))

      Sil
  5. ben de seni takip ettiğim liste de pascal campionu görünce heyecanla geldim... öperim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deli anne sen çok özelsin, aramıza dönmene çok ama çok sevindim :)

      Sil
  6. yazıdan sonra resimler beni çok etkiledi elinize sağlık :) bende sayfama beklerim....

    http://eylullegel.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
  7. Yanıtlar
    1. iç acıcı ve çok güzel resimler :) teşekkürler...

      Sil
  8. Blogunuzu yeni keşfettim.Ben de Ankara dayım. Görsellere bayıldım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ankaralı bloggerlara özel bir sempatim var :) daha sık görüşelim :))))

      Sil
  9. Görseller de çok etkileyici olmuş. Bayıldım.
    Ben de sizi bloğuma bekliyorum. Gelirseniz sevinirim. Sevgiler. :)

    YanıtlaSil
  10. Görseller çok güzel gerçekten. Deli Anne'de görmüştüm ilk defa Pascal Campion çizimlerini. Buradakiler de süper. Yazıya gelince de aklımız çocuklarda kalsa da arada gitmek lazım :)

    YanıtlaSil

haydi söyle :)