bir zamanlar biz

1996 da tanıştığımızda 18 yaşındaydım. öyle coşkulu bir aşk yaşıyordum ki... o zamanlar eşime hitaben tuttuğum ve hala atmaya kıyamadığım bir günlüğüm var, şimdi okudukça nasıl arabesk nasıl çocuksu geliyor. "yarın güneş doğmayacak, çünkü güneş gözlerin demek benim için..." falan gibi daha fazla örnek veremeyeceğim, utanıyorum... ileride çoluğun çocuğun eline geçer de sesli sesli okuyup dalga geçerler diye ödüm kopa kopa saklıyorum :)

biz iki züğürt öğrenci ankara' nın ayazında kar kış demeden 2 sene sabahtan akşama sürttük. nerede o zamanlar öyle büyük avm' ler, ankara' da bir tek beğendik ve gama iş merkezi var ısınabileceğimiz, bir de izbe öğrenci kahveleri... o iki sene yazları hem tatil yaptık hem de çalıştık ama az buçuk biriktirdiğimiz para 1,2 ayda bitiyordu. 98 de eşim işe girdi. bir anda yalnız kalıp boşluğa düşünce üniversite, anfi, ders vs gibi kavramlarla tanıştım ki bu durum okulu bitirmemde oldukça etkili oldu ve bir de elimiz para, popomuz sıcak kafe gördü.

o zamanlar maddi içerikli her şey benim için itici, kariyer sıkıcıydı. para pul sadece yaşamı sürdürmeye yetecek kadar olsa kafi, fazlası hemen bitirilip eş dost ile ezilesi bir şeydi. babalarının aldığı arabayla okula gelenler ya da çok süslü kızlar benim için uzak durulması gereken kişilerdi.

eşim 99 depreminden sonra çıkan paralı askerlik furyasından illa ki de faydalanmak istiyordu... nasıl bir cesaretle yaptı bilmiyorum. beş parasızken kredi çekip üç taksitte ödeyeceği 15.000 DEM lik borca girdi. 2000 yılında ben de işe girince, evlenmeye karar verdik. babama kendisini üniversite mezunu, askerliğini yapmış, devlet memuru olmuş iyi bir damat adayı olarak takdim etsem de bu borçtan kimsenin haberi yoktu..

benim ne kaşık çatal takımım ne tencere setim oldu, çaydanlığım bile vefat eden ananemin evinden gelmişti. yemek takımı olarak annemin gazeteden kuponla aldığı arcopalleri kullanırım hala... ama içimde en ufak bir kırgınlık, kızgınlık ya da eksiklik hissetmedim. tabaklar güzeldi.... (behzat ç :)) istediğim gibi maviydi, çaydanlığım ise çok sevdiğim ananemin yadigarıydı. ben gayet mutluydum.  ailelerimiz de destek oldular, biz de itfaiye meydanındaki en ucuz mobilyaları seçtik, evimizi bir şekilde kurduk. neyse ki ankara' da yaşamayacaktık ve çok fazla tanıdık misafirimiz ev görmeye gelmeyecekti...

evlilik süreci bir an önce tamamlanıp bitirilmesi gereken can sıkıcı detaylardan ibaretti. dört yıllık flörtten sonra; isteme, söz, nişan, kına gecesi, düğün bir ay içinde olup-bitti. tülsüz, güpürsüz en sade gelinliği seçtim. nikahtan sonra akşam dostlarımız için alman usulü bir eğlence tertipledik.

balayımız olması gereken zamanda baş başa evimizi temizleyip yerleştirdik. evlilik sarhoşluğu geçip pembe bulutlar dağılınca, eşimle defteri kalemi elimize alıp hesap kitap yaptık. durum içler acısıydı, sadece bankalara değil, uçan kuşa borcumuz vardı. alyanslarımız dışında takılan tüm altınları o ay nakite çevirdik ve takip eden upuzun 2 yıl boyunca asgari düzeyde yaşayarak sadece ve sadece borç ödedik.

çok kötü günlerdi. en başta karanlık, derin bir çukurda olduğumuzu asla çıkamayacağımızı düşünürken, yavaş yavaş gün ışığını görmek umuttu. maaş zamanı geldiğinde elimizdeki tüm paranın hatta fazlasının gitmesi, bazen sadece borçların faizlerini ödeyebilmenin psikolojisi ağırdı... küçük yerde yaşamanın, ailelerden uzakta olmanın ve güzel vakit geçirdiğimiz dostlarımızın sayesinde o dönemi nispeten daha kolay atlattık.

marketten bir ürünün fiyatına bakmadan alışveriş yapmak, dışarıda yemek yemek, ihtiyaç harici giysi almak, düşünmeden bir yerlere gidebilmek büyük birer lükstü. itiraf etmeliyim ki isyan ettiğim zamanlar oldu ama şu anda o tecrübelerin beni terbiye ettiğini, yokluğun insan ruhuna varlıktan daha çok şey kattığını düşünüyorum... cefa çekmeden sürülen sefanın kıymetsizliğini anladım, sevginin gücüne inandım... 

bugün 13.evlilik yıldönümümüzde dönüp geriye baktığımda sevgimizi test eden bu sınavı yıldızlı pekiyi ile verdiğimizi düşünüp, iyi ki diyorum yaşamışım o günleri... ve akşamları eve giderken hep birlikte-huzurla-cebimiz para dolmasa da, çok şükür diyorum sağlıklıyız, birlikteyiz ve mutluyuz...
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

38 yorum:

  1. Çok benzer şeyler yaşamışız, bizim flörtümüz tam 6 sene sürdü ama, sizin 2 sene çektiğinizi biz tam 6 yıl çektik ve üniversite biter bitmez aynı şekilde evlilikle ilgili her şeye bir teferruat gözüyle bakarak evlendik. Arcopallerim benim de duruyor hala :) Bizim de çok zor zamanlarımız oldu, maddi olarak öyle zorluklar çektik ki anlatamam. Ayne şekilde yoklukla terbiye edilmenin insana çok daha fazla şey kattığını düşünüyorum. Biz bu sene 14. Seneyi devirdik ama borçlarımız da anca bu sene bitti. Geriye dönüp baktığı da diyorum ki çok parasız günlerimiz oldu ama garip bir şekilde en mutlu olduğumuz evimizin huzurlu olduğu günler de yine o günlerdi. Size sevdiğinizle birlikte bir ömür dilerim, Allah bozmasın inşallah. Mutluluğunuz huzurunuz daim olsun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. selen çok teşekkür ediyorum, her ne kadar içerisindeyken zor olsa da zorluklar yaşamın bir parçası ve kıymet bilmek için yaşamak gerekiyor, olgunlaştırıyor... aynı şekilde ben de size mutluluklar diliyorum bir ömür :)

      Sil
  2. Böylesine içten bir söyleşi için yürekten teşekkürler! Ayrıntılar farklı olsa da benzer öykülerin kahramanlarıyız. Ve işte yaşam budur; sıkıntıların, engellemelerin, zorluklarının getirilerinin bilincine varabilmek,elimizdekilerin değerini yaşanmışlıklarla ölçüp biçmek.. Evet, bence sizler çok varsıl insanlarsınız. Hep sağlıklı ve mutlu olun..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgiye hürmetim var derler ya benim felsefem hep o oldu, sevgiyle aşılamayacak engel yok gibi geliyor hala, 36 yaşındayım ve hala romantiğim :)))

      Sil
  3. bende evliliğimin 5. yılında paralı sakerlik furyasına yakalananlardanm ahh anlatsam :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ah ahhh, ne var bu askerlikte bu kadar korkacak bilmiyorum ki :)

      Sil
  4. Nice güzel, mutlu yıllarınız olsun Nihancım. çekilen sıkıntıların birlikteliğe olgunluk kattığı bir gerçek ama dilerim ki bundan sonra artık bolluk ve refahta sizinle olsun. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sibelcim çok teşekkür ediyorum umarım öyle olur zaten fazlasında gözüm olmadı hiç, yeterince olgunlaştım zaten ben :)

      Sil
  5. Aaaa!! Sizin ev bizim ev... Sizin parasızlık bizimkisi tıpkısının aynısı!! Aaaa?? pembe bulutlar Anakarada'da dağılıyormuş yav ben bilmiyordum.. Aaaaa ben bu filmi görmüştüm.
    Aaaaa!!! özgün ve öyle kalması gereken bişey buldum Nihan...
    Mutluluğunuz daim olsun..
    Not: Resim güzel. Gelinlik süper. Damat da iyi. Sevdim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. syra :) anakara evlilik mi oluyor :) teşekkür ederim, sıkıntı çeken çiftler çoğaldıkça, hissettiğim yalnızlık azaldı :)

      Sil
  6. Ne kadar güzel bakın atlatmışsınız o günleri, 13 yıl geçmiş, maşallah :) biz daha girmedik bile borç işine, çünkü hiç eşyamız yok, Türkiye ye döndüğümüzde sıfırdan başlayacağız hemde çocuklu ve sorumluluklarımız daha çok artmış bir şekilde :) Allah yardımcımız olur inşallah, böyle düşünüp,terapi yapıyorum kendime :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. etkaca çocuk olunca işler biraz daha zor olsa da bir çıkar yol bulunuyor, türkiye' ye geldiğinizde umarım her şey düşündüğünüzden çok daha kolay olur :)

      Sil
  7. yazı güzel.
    gelinlik süper.
    damat iyi.
    birliktelik yerinde.
    benchmark testinde 10 üzerinde 9,7 verdim.
    bu iş tamam.
    syrakusanın yazacağı yorum bu kadar olur :) sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 0,3 ü nerden kırdın ki :) neyse 9,7 iyi puan, teşekkürler :))

      Sil
    2. Niye kırdım?
      Hiç bir hayat dört dörtlük olamaz. Bu hayatın olağan akışına aykırı da ondan :) Ama seninki senin gönlünde 100 puan olsun. hadi gittim :)

      Sil
  8. Nİce yıllarınız olsun inşallah, sağlıklı,mutlu ve kimselere muhtaç olmadan :)
    Sıkıntılı yılların ardından böyle konuşabiliyorsanız, olay bitmiş zaten, ne mutlu size...sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sıkıntılı yılların üzerinden epey bir zaman geçti ama ancak konuşabiliyorum sanıyorum :) çok teşekkür ediyorum güzel dileklerinize :)

      Sil
  9. Çok zevkle okudum yazını. Daha çok uzun yıllar huzurunuz, mutluluğunuz devam etsin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. resimli günlük teşekkür ediyorum, umarım öyle olur, tüm birbirini seven çiftler için....

      Sil
  10. nice güzel yıllara :)

    YanıtlaSil
  11. ne güzel içten bir yazı olmuş bu. Allah mutluluğunuzu daim etsin çocuklarınız beraber nice yıllara inşallah

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim umarım bu dileklerin hepimiz için geçerli olur :)

      Sil
  12. Nice mutlu ve huzurlu yıllarınız olsun inşallah.herkesin yaşamında konu aynı kareler farklı yaşanmışlıklar vardır.bence hayat böyle birşey.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hiç maddi kaygısız evlenen bir sürü çift var ama onların da kendilerine göre başka türlü sıkıntıları olabilir, hayat inişli çıkışlı önemli olan anın keyfini çıkarabilmek sanırım :) teşekkür ediyorum :)

      Sil
  13. Daha nice yıllara Nihacım, hikayemiz çok benziyor, bizde aynı mekanları fazlasıyla aşındırdık belki yanyana geçip gittik kimbilir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deryacım kesin denk gelmişizdir o zaman :)))

      Sil
  14. Muhteşem hikaye. Sonradan o günlere bakıp iyi ki yaşamışım demek en güzeli; keşke başka türlü olsaydı demekten çok daha güzel... Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. geldiğimiz noktada mutlu olunca iyi ki demek daha kolay... çok teşekkür ediyorum :)

      Sil
  15. Annem aylarca kupon peşinde koşup kaçırdığı kupon için Ulus ta ki "kupon pazarına" sık sık uğrayıp
    "pembe arcopal"ı çeyizime katmıştı:) şimdi pembe arcapol fincanından kahve içerken yazını okudum,gözlerimi doldurdun,sınavlar geçerek 13.yıldönüme gelmenin tadını çıkar:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. benimkiler mavi :)))) canım sıkıntı da mutluluk da yanıbaşımızda ne tarafa uzanacağımıza biz karar veriyoruz. bunu en iyi senin gönül gözüyle gören kalbin bilir, ayşecim teşekkür ediyorum :))

      Sil
  16. :) bence çok güzel bir hikayeniz var. Birşeylerin az ama kıymeti bilindiği yıllardı o yıllar.ayrıca o günlükten bendede var:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. serpil günlüğü sen de saklıyosun de mi :)))) çok teşekkür ederim canım :)))

      Sil
  17. çok güzel anlatmışsınız ellerinize yüreğinize sağlık artarak çoğalarak devam etsin sevginiz saygınız

    YanıtlaSil
  18. Nihancım hemen hemen aynı şeyleri yaşamışız çok şaşırdım.Bundan 9 yıl öncesinde cebimde günlük sadece 1 lira otobüs param vardı...Çok sıkıntı çektik,çok üzüldük ama kimseye minnetim yok şu an...allah sağlık versin herşey oluyor be Nihan ,ama bir o kadar da gençlik yılların bitmiş oluyor o ayrı..Sağlıcakla nice mutlu yıllara canım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim, haklısın canım...

      Sil

haydi söyle :)