büyük lokma ye, büyük laf etme :)

anne olmadan edilen büyük laflar sonra gelir kulağımızı tırmalar;

-kendi çocuğum olsa bilirdim yapacağımı:

(şu an elimde iki adet var ve hiç bir şey yapamıyorum)

-amaan acıkınca yer nasılsa, ölecek hali yokya:
(e ama aç yavrum, ne bilsin o şimdi, ben anneyim, anlarım)

-şımarık çocuk sevmiyorum, verseler iki günde muma çeviririm:
(hadi bakalım, kolay gelsin)-bu çocuklar amma da saygısız, hiç bir şey öğretmiyorlar heralde:
(ay cücelere bak, kadını çileden çıkardılar)

-hayatımı çocuğa göre yaşayamam, o bana ayak uydursun:

(tabi canım tabi... o restoranda oyun parkı var mıydı)

-serbest bırakırım, sıkmam... nasıl istiyorsa öyle yaşasın:
(ergenlikte sıkı takip etmek lazım, çaktırmadan alttan alttan)

-çocuğa köle olanları anlamıyorum, çocuk dediğin haddini bilecek:
(çocuğun özgüvenini sarsmamak, toplum içinde rencide etmemek lazım)

-bu çocuk milleti deli gibi ayol, bu kadar da gürültü yapılmaz ki:
(ne güzel oynuyorlar di mi)

-çocuk için yatırım yapmak çok saçma, ben okuturum, gerisi ona kalmış:
(birer tane evleri olsa, ne rahat ederlerdi ileride)


-şuna bak, çocuğu olmasa konuşacak bir şeyi olmayacakmış:
(ay bu çocuklar olmadan ben ne yapıyordum yaaa, hayat ne kadar boşmuş :)

-bu kadar da uğraşılmaz ki uyutmak için, uykusu gelince uyur:
(dokuz, bilemedin dokuzbuçukta uyumaları lazım, gerekirse ayakta sallar, kucakta pışpışlar, tüm misafirler muhabbetin dibine vuruyorken odaya kapanır, gene uyuturum :)

-süpriz bebek mi olurmuş, al kardeşim tedbirini:
(sen al canım istediğin kadar, geldi mi geliyor sağdan sağdan :)

-özel okula, paralı eğitime kesinlikle karşıyım:
(imkanım olsa hiç düşünmezdim doğru özel okula)

anne olmak; biraz kınadığını yaşamak biraz da tükürdüğünü yalamaktır :)

not:görsel internetten alıntıdır.
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

28 yorum:

  1. Annelik kesinlikle kınadığını yaşamaktır. Çocuk olmadan önce atmak tutmak ne keyiflidir. İnsan ne kadar idealisttir. Gülüyorum 8 yıl önce ki halime hem de çook:)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. esra aynen canım :) o kadar değiştiki bakış açım... eskiden aileleri suçlama eğilimindeydim şimdi aşağı yukarı neler yaşandığını tahmin edebiliyorum.

      Sil
  2. anne olmak hakikaten o'dur yani :) süper..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. derya :)) insan hemen de göremiyor bunu çocuk büyüdükçe iyice belli oluyor vaziyetin vehameti :)

      Sil
  3. "Aaa ben olsam kesinlikle emzik vermem, kucaga alistirmam, ayakta sallamam" diye bol keseden atan cocuksuz insanlar var bi de.. Herkes cocuk sahibi olunca boyunun olcusunu aliyor ve anliyor ki cocuk kendi tercihleriyle doguyor, anne de mecburen ona gore pozisyon aliyor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o çocuksuzları elimin tersiyle bir kenara itiyorum. çocuklunun halinden çocuklu anlar diyorum :)))

      Sil
  4. Yanıtlar
    1. x3 annem gönülüm, doğru de mi :))) hele ki sayı arttıkça sulh ortamını sağlamak için her yol mübah oluyor sanki :)

      Sil
  5. hepsi ne kadar doğru ya..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. elif teşekkür ediyorum, daha düşünsek neler çıkar :)

      Sil
  6. ahhh ahhh! doğru söze ne denir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sibelcim, biz teorilerden kitaplardan uzak, doğaçlama anneliğimizin tadını çıkaralı en iyisi :)

      Sil
  7. sürpriz bebek kısmına katılıyorum, gelmek istedi mi? geliyor. kesinlikle :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bahar eskiden tek tedbirsizlik olarak görürdüm ama değil kesinlikle...

      Sil
  8. Super olmus yahu.. Daha bugun arkadasima soyle dedim;
    - ay caniiimm, sizin burdaki park ne guzelmis, temiz temiz...
    Parklar uzerine bu kadar konusacagimi ve dusunecegimi soyleseler hayatta inanmazdim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bir anne :) birer park, oyun alanı, güvenli mekan uzmanı olduk valla :))

      Sil
  9. Anne olupta tükürdüğünü yalamayan yok heralde:) annelik yaşanmadan anlaşilamayan bişi kesinlikle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. birbirimizi de en iyi biz anlıyoruz :)

      Sil
  10. Hahhaha, valla ne yalan söyleyeyim birkaç tanesini sarfetmiş olabilirim çünkü henüz bebeğim doğmadı:)
    Bence kesinlikle çok haklısınızdır ben de neyle karşılaşacağımı bilmiyorum:)
    Bu arada blogunuzu çok beğendim, özenle hazırlanmış. Sevgiler,

    http://herhaftalik.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bu çelişkiler çocukluk döneminde çıkıyor daha çok ortaya sanki :) bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almanızı diliyorum :)

      Sil
  11. Çok güzel yazmışsınız..Henüz 8 aylık yiğit'imiz ama hepsi çookk doğru:))çok eglendim okurken..

    YanıtlaSil
  12. Nihan he valla, hepsinin altına imza atarım. Uyku mevzusu mesela, hala misafirler içerde, ben odada pış pış'da... Saati şaşmasın maksat. Sonra bütün gece bana çektiriyor nasılsa!

    Bir de şu önlemini almamış, süpriz gelivermiş var ya... Hele bana bi diyen olsa yüzüme haha:) Şimdi ben arası az olan kardeş gördüm mü direlk soruyorum anneye: "kaza mı?" diye. O kadar bariz yani:)

    Hala çocuklarla ilgili bir konuda ahkam keseceksem bi dururum, sonra başıma patlamasın misali.

    eline sağlık, pek güzel özetlemişsin

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aman dikkat ayşen ne kınadıysam elimde patladı benim de :)) saol canım...

      Sil
  13. Çok hoşuma gitti. Birçoğuna katılıyorum. Eline sağlık.

    YanıtlaSil
  14. Aynen katılıyorum ve artık çocuğu olmadan konuşanları kınamıyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. valla sen aşmışsın, ben bir doğur da öyle konuşalım diyorum :)))

      Sil

haydi söyle :)