bloglarda yaşamak

selim in resim yapmadaki usta tekniğini :) tahmin etmiş ve deli anne den mini dinozor seti kazanmıştım. yanındaki film ve kitabı görünce çok sevindim ve bu inceliğinden dolayı kendisine teşekkür etmek istedim :)

sanal dünya gerçekten enteresan bir yer. önce bir anne-bebek sitesindeki forumda dostlarım oldu. telefonlaştığım, yüzyüze görüştüğüm, evine gidip geldiğim, bir hafta haber almazsam merak ettiğim... sonra oradaki bir arkadaşım, gülay sayesinde tanıştım bloglarla, cesaretlendirmesiyle başladım yazıları yayınlamaya ve benim için amerikanın keşfi gibiydi blog dünyasını keşfim. biraz muhafazakarım aslında mesela blogger la sınırlı blog gezintim. twitter a, facebook a ısınamıyorum. nurturia yı çok seviyor ama tutuluyor, kullanamıyorum.

bloglar çok farklı benim için. ne kadar çok eğitimli, donanımlı anne olduğunu ve bu annelerin kariyerlerini askıya alıp, sadece anne olmayı tercih ettiklerini gördüm mesela... yazılarını çok usta buldum, çok samimi, özgün buldum bazılarını... aynı dili konuştuğum, aynı şeyleri hissettiğim, aynı pencereden dünyayı izlediğim bu insanlara kendimi çok yakın hissettim.

ve en önemlisi kendimi güvende hissettim. başımıza bir şeyler gelirse arkamızda birilerinin olabileceğini, bir şeyler için hiç bir menfaat gözetmeden çalışan insanların varlığını, o gücü hissettim...

bu harika fotoğrafı görmeyen, gamze anne yi atakan ı tanımayan kaldı mı bilmiyorum. ama inanıyorum ki çok güçlüyüz. herkes her koldan ulaşabileceği yapabileceği ne varsa yapıyor. ve ne mutlu ki bizim de onun için yapabileceğimiz bir şey var. gamze anne ve atakan için ilik donörü olalım, bizdeki bir tüp kan belki de atakan ın annesiyle büyümesini sağlayacak şifreye sahip, umut edelim, gamzeyle yaşayalım...
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

19 yorum:

  1. bende internete dolaşırken yabancı bir blogun sayfalarında dolaşırken aldım blog açma kararımı, hiç unutmuyorum bir annenin kızı için yaptığı bir blogtu çok kıza notlar yazıyordu, blogunun amacı 365 gün ne yaptılarsa günü gününe fotoğraflamak hiç atlamamış her gününü fotoğraflamış ve küçük notlar düşmüş, beni çok etkilemişti ne güzel bir anı dedim ve kendimi bloggerların arasında buldum iyiki burdayım :)
    Gamze anneyi tanımayan kalmamıştır sanırım, ben bu akşam fox haberde yine gördüm, çok umudum var benim arkadaşımız inşallah tekrar yazıcak bloguna hemde daha mutlu

    YanıtlaSil
  2. Kalbim hep Gamzeyle canım.

    YanıtlaSil
  3. Merhabalar, bende bira sinirliyirum galiba kendimi. Blogumda icimi aciyorum, ilerisine ihtiyac duymuyorum su an. Ama guzel dostluklar olusabilir gercekten.


    Ayrica kalbim GamzeAnnemizle:(

    YanıtlaSil
  4. Ne güzel bir şeye vesile olmuşum Nihanım çok mutlu oldum.Ama boynuz kulağı geçer derler sen muhteşem bir blogger oldun.Duygularını çok güçlü bir şekilde yazıya döken,kalemi kuvvetli,her şeyden öte çocuklarına karşı inanılmaz sabırlı,iyi ve güzel bir annesin.İyi ki seni tanımışım.

    YanıtlaSil
  5. iyi ki varsınız tatlım...farklı bi yer burası... motive olmak adına okuyorum çoğunu sızıp kalırken yoğun işlerin arasında.

    YanıtlaSil
  6. Bütünüyla katılıyorum herbir satırına, önceleri çok muhafazakardım ben de blog yazma ya da yazarken ne kadar paylaşacağım konusunda, çok uzun süre sadece okuyucu ve gizli blogger olarak gezindim mesela fakat sonra deli anneye rastlayınca, 'ama bu nasıl olabilir, bunlar sanki benim cümlelerim' diye bir şaşkınlık yaşayınca bildiğin fanatiği oldum onun galiba ve kayıtsız kalamadım yazdıklarına. Önce yorum dahi bırakmıyordum mail atmıştım ona. Velhasıl ben de yepyeni bir dünya keşfettim bloglarla ve çok da memnunum bu durumdan.

    Gamzeye gelince, pek çoğumuz gibi benim de gündemim o sadece, dua ediyorum, ne denli büyük bir yardım ağı oluştuğunu mutlulukla izliyorum ve inşallag güzel haberlerini duyacağımızı ümit ediyorum.

    YanıtlaSil
  7. Nihancım blog annelerinin bu duyarliligini,ilgisini,hassaligini cok takdir ediyorum ben de. Ama bu dayanismadan habersiz -disaridaki diyeyim-lafa gelince cok yardimsever, ince- nazik- hassas gibi görünüp de iş ciddiye binince üzerine niyeyse bir ağırlık çöken insanları hiç anlayamıyorum. İnsan başina gelmeyince bilemez karsindakinin nasil ihtiyacı oldugunu o sadece 1 tup kana.. Anlatmaya calistim da durumdan bilgisi olmayan birkaç insana, durumun ciddiyetini... İnanamadim... Hani insanda, tabiki bazi insanlarda, bir vurdumduymazlik olur ya her konuda oldugu gibi artik...tepki yok.. Evet cok uzucu bir durum ama ah- vahlamanin disinda yapabilecegin birsey varken iste simdi, neden su basit isleme bile tepkili, bahaneli bazilari anlayamadim ben bugun.. Hayal kirikligi yani... Bilgi eksikligi de var tabiki... Ne kadar kan gerekir, ilik nakli ameliyati nasil olur vs. Saglik Bakanliginca resmi bir kampanya yapilmali ki bilinçlenilsin... Hoş oyle bile olsa insanlardaki bu rehaveti nasil aşarlar bilemem..Bu yuzden ben yine blog okumaya devam etmeliyim
    heralde, sanal ortamda cok daha gercek insanlar varmis...kusura bakma post yazsam yeriydi aslinda ama cok sinirlendim, kirildim hatta...

    YanıtlaSil
  8. Güle güle kullanın hediyelerinizi. ümine zaten çok hassas ve duygulu biri, en çok bu yönünü seviyorum onun :)
    Blog dünyası bilinçli insanlarla dolu. Doğru şekilde kullanıldığı için bir kez daha iyiki açmışım diyorum bende. Gamze için herkesin duyarlı olduğunu görmek daha da çok umutlandırıyor beni...

    YanıtlaSil
  9. filiz iyi ki buradasın :) gamze için ben de olumlu düşünüyorum ama şu da bir gerçek ki bu donör iliği kampanyası sadece gamzeye değil tüm ilik nakli bekleyen hastalara inanılmaz fayda sağlayacak.

    ahu evet canım evet...

    biranne bana da bloggerla kısıtlı sanal paylaşım yetiyor çok seviyorum blogları :)) ama twit hesabı aldım yeni gamze yi daha yakından takip etmek için biraz da...

    YanıtlaSil
  10. gülay cım sana ne kadar teşekkür etsem az :) gerçekten anlamlı bir hobi geliştirmeme sen vesile oldun. ayrıca sen de muhteşem bir annesin buna eminim :) taliş fıstığı çok şanslı :))

    nihal cim çok yoğunsun gerçekten ama sadece okuma arada yaz bloguna lütfen, senden ve uras tan haberleri merak ediyoruz :)

    YanıtlaSil
  11. esra biz bir deli anne fun klübü mü oluştursak ne yapsak :)) ben de fanatiğiyim kendisinin :)) ve evet gamze ve atakan dualarımızda...

    seda haklısın, süreci takip etmek zaten gönüllü olmaya adapte ediyor insanı. ama dışarıdakiler eminim genel anestezi altında kalçadan ilik aldırmaktan çekiniyorlar. bunun için kimseyi suçlayamıyorum. çünkü bu iş gönüllülük esasına dayanıyor. belki resmi elden bir kampanya yürütülse çok daha etkili olurdu...

    YanıtlaSil
  12. eminecim deli anne funlarının arasına hoşgeldin :))) çok teşekkür ederiz. dinozorlara bayıldı eren, her gün bir tanesini kreşe götürüyor :)) gamze için umut var, iyi ki sen de buralardasın emine...

    YanıtlaSil
  13. sesimizi duyurabilmek güzel bence... kendin gibi insanların varlığı her zaman destek..

    YanıtlaSil
  14. dilek evet böyle bir topluluğa mensup olmak da ayrıca gurur verici...

    YanıtlaSil
  15. Nihan yine ne güzel yazmışssın, duygularıma tercüman oldun.Sende benim ilk tanıdığım bloggerlardasın :)).
    Gamze için hergün dua ediyorum, dün de gidip ibni sina da kan verdim. cevremi de motive etmeye çalışıyorum.Umarım Gamze ve Atakan için güzel günler çok yakın olur.

    YanıtlaSil
  16. nesli böyle iltifatlar almak çok güzel, çok teşekkür ederim :) gamze için uygun iliğin bulunmasını ümit ediyoruz hepimiz...

    YanıtlaSil
  17. Mükemmel bir yazı yazmışsınız (: Tebrik ediyorum cidden. Bu yazıyı okurken, sizin bu yazıyı yazarken ki samimiyetinizi hissettim düşünün artık (: İyi bloglamalar. Umarım daha nice güzel bloglu günlere (:

    YanıtlaSil
  18. bozkurt teşekkür ediyorum bu nazik yorumunuzdan dolayı, yaşasın blog yazmak :)

    YanıtlaSil
  19. Ben rica ederim asıl, Yaşasınn ((:

    YanıtlaSil

haydi söyle :)