birini tanımıştım

yaşamı hiçe sayan, kendini hiçe sayan birini tanımıştım. hep acelesi vardı. çalışırken, yemek yerken, sigara içerken... onun acelesi vardı çünkü biran önce hayattan payını düşeni alıp gitmek istiyordu. günün bitimini de sabahı da iple çekiyordu, biribirini kovalayan haftaları keyifle sigarasından derin nefesler çekerek izliyordu. o ölüme yaklaşmayı, ölümünü çabuklaştırmayı istiyordu. hastasın demişti doktorlar, içmeyeceksin dinleneceksin... tedaviyi reddediyor, yapabileceğinin en iyisini yaparak sigarayla içkiyle daha çok yarenlik ediyordu... ailesi mi, evet vardı ama onun bu azminin karşısında kimse duramazdı.

birini tanımıştım, memuriyetime onun yanında başlamıştım. hiyerarşiden, bürokrasiden hoşlanmazdı. hep gençlere, bizlere dönük yaşardı. çok çalışırdı, sanki hayatındaki başka boşlukları kapatmak istercesine... yolunda gitmeyen, tutmayan bir şeyler mi var, o gece uyuyamazdı.

birini tanımıştım, kimseyi kıramazdı... üstleri kadar astlarının da öfkeli şikayetlerine maruz kalır, arada sıkışsa da sesini çıkarmazdı... evde sorun işte sorun derdi ama ikisi için de iyileştirici bir adım atamazdı. sigarayı bırak deseler, eroine başlarım derdi, öleceksin deseler, kurtuluşum orada derdi. ilerledi hastalığı, kötüleştiği dönemler hastanede yattı, biraz düzelince düzenine devam etti... en son hastanede ziyarete gelen arkadaşıyla peşpeşe üç sigara içti ve o gün çok arzuladığı ölümüyle kucaklaştı...

birini tanımıştım. hep emekli olmak isterdi, her sene bir dilekçe yazar onu sümen altında bekletir bir türlü veremezdi. birini tanımıştım hep emekli olmak isterdi ama emeklilik hayali kilitli bir çekmecede kalakaldı...
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

10 yorum:

  1. basin saolsun hayat iste herkese ayni davranmiyor...

    YanıtlaSil
  2. çok üzücü..
    başın sağolsun,şimdi rahattadır eminim..

    YanıtlaSil
  3. Ne diyeceğimi bilmiyorum. Tüylerim diken diken oldu.
    Mekanı cennet olsun.
    Benziyoruz onunla:(

    YanıtlaSil
  4. pınar, burcu, sibel, ebru saolun arkadaşlar... sevilen bir insandı, keşke sevenlerini şaşırtabilseydi, o herkesin beklediğini yaptı, malesef...

    YanıtlaSil
  5. Başın sağolsun Nihancım... İnşallah buruk yüreği, ebedi uykusunda huzuru bulur ve sonsuz uykusunda huzur içinde uyur...

    YanıtlaSil
  6. Nihanım başın sağ olsun canım.Kimileri ölümü böyle karşılıyor inadına, dimdik.Ben de böyle bir adam tanımştım .Çok oldu buralardan gideli aklıma düştü yazını okuyunca:(

    YanıtlaSil
  7. fatoş umarım dediğin gibi olur...

    gülaycım var demek böyle yaşayanlar :( teşekkür ederim.

    hastalığını da öğrendim bu arada koah mış. çok fazla bilgi sahibi değildim bu hastalık hakkında biraz okudum, malesef sigarayla yakınen ilintili bir hastalık :(

    YanıtlaSil
  8. Başın sağolsun,keşke diyorum :(

    YanıtlaSil
  9. ela toprak ve biz keşke evet keşke yaşamayı seçseydi :(

    YanıtlaSil

haydi söyle :)