ben yazarken...

akan bir su gibi dökülsün harfler, sakin, ılık ılık ve sürekli... oluşsun kelimelerle bezenmiş anlamlı cümleler... bir araya gelip, dansederek anlatsınlar beni, mırıldansınlar usulca...

hiç düşünmeden klavyenin başına geçip de yazdığım yazıları çok severim. içimden çıkıp gelen yazma isteğimin, beni yormadan sancısız bir şekilde paragraflara dönüşmesi, eşsiz bir haz yaşatır bana... bazen de siler yazar, okuyup beğenmezken, bazı kelimeleri kaldırıp da benzerlerini kullanırken kendimi matematik problemi çözer gibi hissederim.

kendimi söylemek istediğim asıldan uzaklaşırken yakalarsam, bir uyarı gönderirim hemen en hızlısından ya da beğenmişsem yeni geldiğim yeri, asıl konuyu kaydırırmaya çalışırım o yöne, hissettirmeden kendime bile...

kalkıp su içme, tuvalete gitme ya da beni esastan ayıracak herhangi bir konu hasıl olmuşsa, ikiye ayrılır ruhum ve bedenim. ruhum kalır yerinde devam eder yazmaya, bedenim ise düşer dünyevi gerekliliklerin ardına, biran önce dönmeye çalışarak tekrar ruhumun yanına....

eğer var ise yazmam gereken belirli bir konu, alır beni bir korku. balonun içine üflenen hava gibiyimdir o anlarda, uçması esmesi gereken ama hapsedilen bir yapay kalıba... zaten bir yolunu bulup da patlatmaya çalışırım o balonu mutlaka...

bazen yazmak istiyorumdur şiddetle ama olmuyordur bir kaç fotoğraf ve bir iki kırık dökük cümleden fazlası... o zaman ne yapsam ne yazsam ben değilimdir de başkasıdır...


işte bunlar olur ben yazarken, yazmaya çalışırken ve yazamazken...
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

9 yorum:

  1. ne güzel döktürmüşsün öyle, hiç yapamadığım şeylerden bir tanesi işte..
    Bu arada biz döndük ayarlarımızla oynadık sonunda bu kapatma düzeltilmeyince. Yine izleyenlerinizdeniz.

    YanıtlaSil
  2. Çok güzel yazmışsın canım.Dediğin gibi hiç düşünmeden yazdıklarımız en güzeli olup çıkıyor:)

    YanıtlaSil
  3. Yazmak güzel şey..Hem de çok güzel..Anlattığınız hisleri bende yaşıyorum zaman zaman.Ama olsun iyi ki yazıyoruz;)

    YanıtlaSil
  4. Şu anda tam olmuş ama.. şiir gibi akıcı..

    YanıtlaSil
  5. ömer tuna nın annesi, teşekkür ederim. ben işyerinden zaten giremiyorum. arada kumanda paneline ulaşıyorum. bugün evde ultrasurf le de giremeyince bir panik oldum ama neyse girebildim sonunda. ne zaman bitecek bu çile bakalım :((
    ikiz annesi teşekkür ederim. öyle oluyor değil mi :))
    sihirli günce zaten yazarken bir çoğumuzun aynı şeyleri hissettiğini düşünüyordum :) iyi ki buradayız evet, herşeye rağmen :)
    deli annem teşekkür ederim canım :))) senden övgü almak ayrıca mutlu etti beni :))

    YanıtlaSil
  6. canım nihanım...akmış işte bak kelimeler:)ayrıca postlara bulduğun fotolar da harika...

    YanıtlaSil
  7. abla teşekkür ederim :))

    şu an blogger açıldı, düzeldi mi acaba :))

    YanıtlaSil
  8. çok güzel bir yazı dün okudum yazamadım bugün bir daha okudum.

    YanıtlaSil
  9. nehircim teşekkür ederim :))) senin yazdıklarının kenarından geçebildiysem ne mutlu bana :))

    YanıtlaSil

haydi söyle :)