anne itirafları

slingomom tarafından başlattılan ve bugünlerde çok popüler olan anne itiraflarını ben de yazmak istedim:

1-anne olmadan, dışarıda ağlayan şımarık bir çocuk gördüğümde; nasıl yetiştirmişler bunu, benim olsa kesin yerdi şaplağı der, o anne babayı kınardım. oysa şimdi o anne babalara sempatiyle bakıyor, sabır ve kuvvet diliyorum.

2-yemek konusunda hiç ısrar etmiyorum ama eşim çocuklar az yediklerinde onlara bir şeyler daha yedirmeye çalışıyor. böyle durumlarda kendimi çok katı ve gaddar hissediyorum.

3-kendileri uyuyamıyor, yemek yiyemiyor, üstlerini değiştiremiyorlar, geceleri odalarında yalnız yatamıyorlar ve bunlar için kendimi suçluyorum.

4-kış aylarında haftada bir kez banyo yaptırıyorum ve her akşam dişlerini fırçalamıyorum.

5-anne baba olmanın bu kadar zor olduğunu tahmin etmemiştim. geleceği düşündükçe ve "daha yolun başındasınız, çocukların en güzel zamanları, bugünlerin kıymetini bilin" diyenleri duydukça gözüm daha da korkuyor.

6-sezeryanla doğum yaptım. sezeryanla doğum yapan anneleri bilmeden kınayan, küçümseyen ve eksik annelermiş gibi davrananlara sinir oluyorum.

7-çocukların büyüyüp bağımsız olacakları ve kendime daha çok zaman ayırabileceğim günleri iple çekiyorum ama diğer yandan bugünlerini özleyeceğimi de düşünüyorum.

8-bazen eşimin benden daha merhametli, daha sabırlı, daha sevecen, daha esnek, daha hoşgörülü... olduğunu düşünüyorum ve çocukların babalarını daha çok sevdiğini hissedersem acayip burkuluyorum.

9-bazı dönemler çocuklara daha çabuk sinirlenip, bağırıyorum. böyle zamanlarda kendimi çok kötü hissediyorum ve aslında olaylara hep kendi tarafımdan baktığım için bu duruma geldiğimi anlıyorum. mesela elif su birikintilerini şaplatıyor evet ama amacı beni sinir etmek ya da sözümü dinlememek değil. bunu yakaladığım zaman daha hoşgörülü ve sabırlı oluyorum.

10-çok bunaldığım zamanlarda tek çocuklulara özeniyorum ama sonra eren i düşünüp, böyle düşündüğüm için kendimden utanıyorum.

11-her ne kadar çocukları kreşe erken verdiğimi düşünsem de, çalışan bir anne olduğum için çoğunlukla kendimi şanslı sayıyorum.


gerçekten oldukça rahatlatıcıydı, herkese tavsiye ederim :)
Share on Google Plus

Anne Kaleminden

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.

19 yorum:

  1. Nihanım bende yemek konusunda hiç ısrarcı değilim yahu.Israrsız bu kilodayız ısrar etmiş halimizi düşünemiyorum:)
    Sezeryanla doğum yapan, çocuğunu 2 yaşına kadar emziremeyen annelere yapılan bu negatif ayrımcılık beni de deli ediyor.

    YanıtlaSil
  2. bende bir gün itiraf postu hazırlamalıyım şimdi yazdıklarınıza baktımda çoğu aynı amane kadar çok itiraf edecek şeyimiz var :))

    YanıtlaSil
  3. nihan bunların hepsi çok içten olmuş...ben de sezeryanla doğum yaptım...o kadar önemli bir konuya değinmişsinki...sana katılmamak elde değil...

    YanıtlaSil
  4. gerçekten sezeryanla doğum yapana öyle bakanlar mı var? ne oluyormuş yani sezeryanla doğum yapınca? ne tuhaf insanlar var hayatta...

    YanıtlaSil
  5. Ay çok sevindim görelenin neresinden? Profilde trabzon yazıyor? Artık bende anne olunca itiraflarımı yazarım :) Ayrıca sezeryan ile doğum yapılıyorsa ne oluyormuş.Keyiften yapılmıyor heralde.Ne cins insanlar var dünya da yahu :S Çalışan anne olduğun için kesinlikle çok şanslısın.Bende bir an önce çalışmaya tekrar başlamak istiyorum.

    YanıtlaSil
  6. Ne güzel olmuş içten paylaşamın.Sezeryanla doğum yapınca ne gibi bir eksiklik onuda hiç anlamış değilim. Hatta sezeryanla doğum daha zor. Normal doğumda birgün sancı çekiyorsun bilemedin iki gün. Ama ameliyattan sonra en kötü 10 gün sonra kendine gelip rahat hareketler başlıyor ve ameliyatın izlerini ömür boyu çekiyorsun. Bel ağrıları, sırt ağrıları gibi...
    İnsanlar çok tuhaf gerçekten. Ne yani normal doğum yapınca madalyamı takıyorlar :))))) Yada ne biliyim illa anne olmak için acı çekip çığlıklar mı atmak gerekiyor :)))

    YanıtlaSil
  7. Yaşasın yalnız değilmişiz :) Tabii sen de yalnız değilsin Nihan..

    YanıtlaSil
  8. iki çocuklu anne hem de çalışmak çok zordur kesin. Ben de iki çocuklu ama evde olan bir anneyim. şıkların hepsine de katılıyorum. Ankara'lı olman da ayrıca bir sevindirdi doğrusu ben de Ankaralıyım. Malesef İstanbulda yaşıyorum :(

    YanıtlaSil
  9. ooo hepimizinkini birleştirsek kitaplar çıkar herhalde . Yazmak değil okum ak bile rahatlattı.

    YanıtlaSil
  10. Bende yazları gidiyordum oraya.Evlenene kadar tabi.Ve bizde Kumyalı mahallesinde oturuyoruz.Babannem ve 3 amcam orada hala.Görele sporun yerinin karşısında Aycı apartmanı :D

    YanıtlaSil
  11. Sezeryan konusunda tamamen hemfikiriz hele de benim gibi mecburen bunu yaptırmak zorunda olanlar ne yapsınlar?
    Güzel ve çok içten yazmışsın canım eline sağlık.

    YanıtlaSil
  12. 6.maddeye yürekten katılıyorum,ben öyle düşünenleri de okumuyorum zaten.kendimce bir ceza işte :)

    YanıtlaSil
  13. İtiraflar çok rahatlatıyor değil mi? :) Gerçekten düşününce itiraf edecek çok şey var, ben de bir düşünüp taşınmak istiyorum bu konuda:)

    YanıtlaSil
  14. bende kışın haftada 1 defa yıkıyorum ama bu hasta olmamalı amaçlıdır yani.diş fırçalama olayını asla ihmal etme.sonra diş ağrısı patlayıverecek daha kötü günler bekleyecek derim.

    YanıtlaSil
  15. 1 2 ve 8 i eşim yazmış olsun :))
    3 ve 11 de benden :))
    6 ya gelince sezeryanla doğum yaptım tıbbi komplikasyonlarım vardı...Bilmeden kınamak küçümsemek elbette yanlış ama normal doğumu özendiren siteleri veya anneleri çok seviyorum...

    YanıtlaSil
  16. çocuklar boyunca olunca küçükken onlarla olan diyaloğumuz bir bir önümüze geliyor.benim yaşıma gelincede (anaeaneyim ben)ozaman keşke diyorsun keşke onlarla daha çok zaman geçirseydim.zor ama tadını çıkarın bence sevgiler

    YanıtlaSil
  17. a gülay bak onu unutmuşum, ben 1 yaşına kadar emzirdim napıcam şimdi :))

    filiz tavsiye ederim valla iyi oluyor, bekliyoruz canım itiraflarını :)

    bahriye teşekkür ederim :)

    sibel olmaz mı var var...

    sevda çalışan anne olmanın da çelişkileri var aslında, hayırlısıyla bebişleri kucağına aldığında senin itiraflarını da bekliyoruz :)

    YanıtlaSil
  18. emine cim, doğum olayına şahit olamadığımız için bir eksiklik normal doğum yapamadığımız için bir başarısızlık söz konusu olduğunu düşünen bir kaç kişi tanıdım.

    syrakusa ne diyorsun :))) teşekkürler, biliyodum ama :)))

    umut, haftasonu aşk tesadüfleri sever e gittim. (buradan duyurulur ayrıca, başardım sinemeya gitmeyi sonunda)diyodu ki :
    "-bir ankaralı için istanbul üvey evlat gibidir. gülüyorsan kalmak istersin, ağlıyorsan kaçıp gitmek" ya da buna benzer bişeydi :) beklerim ankara ya gelirsen :))

    ömer tuna çıkar valla :)))

    ikiz annesi benim ki de plansız sezeryandı ama pek eksiklik hissetmiyorum ben :)

    YanıtlaSil
  19. bir annenin paylaşımları teşekkürler...

    tülay bekliyorum, ben tüm itirafları keyifle okuyorum :))) ve hep kendimden bir şeyler buluyorum...

    serpilcim o konuda ihmalim var. ama haklısın özen göstermem lazım...

    nihal normal doğum yapmak isteyen annelere çok büyük sempatim var ama planlı sezeryan isteyenleri de çok antipatik bulmuyorum doğrusu...

    çılgın mevdoş burada olmana çok sevindim, tecrübelerine ve tavsiyelerine çok çok ihtiyacımız olacak eminim, sevgiler...

    YanıtlaSil

haydi söyle :)