22 Aralık 2010 Çarşamba

sarp a dair

ailesinin onun için kurduğu siteye girdim ve bir türlü kapatamadım pencereyi... bilgisayarı kapatsam da içimde bıraktığı hüznü hiç bir şey kapatamaz biliyorum. annesi karnında ikiz bebeklerini büyütürken, bir tanesinin diğeri kadar şanslı olmadığını hiç düşünmemişti... tıpkı aynı şeyi yaşayan bütün diğer anneler gibi, tıpkı benim annem gibi...

annesi sarp ın türkiye de doğduğu için şanssız olduğunu düşünüyor, haklı da... çünkü hastalığına rağmen nispeten konforlu bir hayat sürebilmesi için gereken donanıma ulaşabilmesi ve tedavi alabilmesi, hem çok zor hem de çok maliyetli... şimdi destek zamanı, sarp için düzenlenen kermes e, eğer ankaradaysanız katılabilir, değilseniz sadece 5 tl karşılığı bilet alarak onu destekleyebilirsiniz...
iletişim için : bilgi@sarpadair.org
sarp ın
internet sitesi

sarp ın sitesinde bulduğum bu yazı, özel bir çocuğa sahip olan tüm annelerin ne hissettiğini bence çok güzel anlatıyor :

"Hollanda’ya Hoşgeldiniz
Çevremdeki insanlar bana sıkça “Engelli bir çocuğun annesi olmak nasıl bir duygu, bu yükü nasıl taşıyorsun” diye soruyorlar. Ben de onların bu eşine az rastlanır duyguyu anlayabilmeleri veya en azından hayal edebilmeleri için şöyle izah ediyorum:
Çocuğunuz olacağı haberini alınca muhteşem bir seyahate çıkmanın heyecanı sarar insanı. İtalya, harika bir seçim…. Ve tabii ki İtalya ile ilgili rehberler alınır, güzel planlar yapılır, Colisseum, Michelangelo Davis, Venedik’te Gondol keyfi…. İtalyanca bir kaç gerekli kelime öğrenilir, evet gerçekten çok heyecan verici.
Bebek sahibi olacağını öğrendiğinden günden bir kaç ay sonra o büyük gün gelir. Bavullar toplanır ve seyahate artık hazırsınızdır. Birkaç saat sonra uçağa binersiniz ve sabırsızca geçen bu saatler uçağın inişi ile son bulur. Hostes size “Hollanda’ya Hoşgeldiniz” diyordur.
“Hollanda?, O da nesi, Hollanda mı dediniz” Ben İtalya bileti almıştım, Hollanda’da ne işim olabilir? Benim şu anda İtalya’da olmam lazım, bir ömür boyu İtalya’yı hayal etmişimdir”.
“Evet, ama uçuş planınızda bir değişiklik oldu, Hollanda’ya iniş yaptınız ve burada kalmak zorundasınız”.
Tabii ki, uçak aslında kabus gibi vebalı, hastalık ve kıtlık dolu bir yere inmemişti. Sadece beklediğimden daha farklı bir yere inmiştim.
Uçaktan inmeliydim ve yeni rehberler almalıydım. Ve işe, hiç bilmediğim bu dili öğrenerek başlamam gerekiyordu. Daha önce hiç karşılaşmadığım bu insanlarla bir araya gelmem gerekiyordu.
Sadece farklı bir yer burası. İtalya’dan temposu daha düşük, daha az gösterişli… Ama burada bir süre kalıp soluklandıktan sonra etrafınıza bakmaya başlayacaksınız. Aslında Hollanda’nın da güzel olduğunu düşünecek, orada da yeldeğirmenini sevecek, lalelerinin keyfini çıkarmayı öğreneceksiniz. .. Ayrıca Hollanda'da Rembrandt şehri dahi var!
Ama şu ana kadar bildiğiniz herkes İtalya’ya gidip gelmekle meşgul…. Sürekli İtalya’da nasıl da güzel vakit geçirdiklerinden bahsederek böbürleniyorlar. Sizse, kalan ömrünüzü “Evet, benim olmam gereken yer İtalya idi, hep bunu planlamıştım” diyerek geçireceksiniz.
Bunun acısı hiç bir zaman geçmeyecek, çünkü düşlerinizi yitirmenin kaybı gerçekten çok azap verici….
Ama, hayatınızı İtalya’ya gidemediğiniz için söylenmekle, pişmanlıklar içinde geçirirseniz, Hollanda’nın aslında ne kadar keyif verici, sevgi dolu ve ne kadar özel bir yer olduğunu hiç bir zaman hissedemeyeceksiniz.
Emily Perl Kingsley "

10 yorum:

  1. Umarım gereken herşey bulunur ve sağlığına kavuşur minik. Yüce Tanrı çocuklarımızı korusun..

    YanıtlaSil
  2. Paylaştığın için teşekkürler, okurken içim burkuldu ama ne yalan söyleyeyim ne kadar doğru söylüyor diye de düşünmedim değil.

    YanıtlaSil
  3. Paylastıgın ıcın...gosterdıgın duyarlılık ıcın tesekkur ederım..arkadasım..

    YanıtlaSil
  4. nutkum tutululuyor dün gördüm ben de:(

    YanıtlaSil
  5. Paylaştığın için teşekkürler..Ne kadar çok kişi paylaşırsa seslerinin o kadar duyurulacağını düşünüyorum..

    YanıtlaSil
  6. Zihinsel engelliler öğretmeni olarak paylaşım için çok teşekkür ederim sevgili Anne.Sizin gibi duyarlı anneler oldukça Sarp ve Sarp gibi özel çocuklar güzel günler görecekler. Eminim.

    Sevgiler

    Aylin

    YanıtlaSil
  7. Sarp'ı bebekliğinden bu yana sanal olarak tanıyorum.İkiz annelerinin üye olduğu bir sitede tanıştık annesiyle onun çektiği sıkıntıları ,acıları üzüntüleri o kadar iyi biliyorum ki.Hiç bir zaman yılmadı hep ayakta kaldı Sarp için, o zamanlar net olarak adı konamamıştı hastalığının:(
    Allah anneciğininde ,Sarp'ında yardımcısı olsun.
    Size de duyarlılığınızdan dolayı çok teşekkür ederim..

    YanıtlaSil
  8. syrakusa umarım, dediğin gibi olur.
    bir annenin paylaşımları, menfaat elde etmek için sağlık tüccarlığı yapanları kınıyorum ama hepsini bir kefeye koymak ne kadar doğru... ben buna inandım, malesef nehir ne kadar gerçektiyse bu da o kadar gerçek...
    şenay-doğa teşekkür edilecek bişey yapmadım arkadaşım, öperim :)
    deli anne söylenecek bişey yok. allah sarp ın ve ailesinin yardımcısı olsun...
    hande evet ben de sadece bunun için yaptım. belki 3,5 bir faydam olur düşüncesiyle...
    aylin, teşekkür ediyorum ve öyle olmasını ümit ediyorum.
    ikiz annesi tanıyanlar tanımayanlar olarak az buçuk bir desteğimiz olsa ne iyi olur, asıl ben teşekkür ediyorum...

    YanıtlaSil
  9. Hepinize Merhaba,
    Bugun soyle bir internette Sarp'a dair notları inceleyim derken sizin yazınıza ulaştım.
    Bizi hiç tanımıyor bilmiyor olmanız, Sarp'ı bir kez bile gormemiş olmanız duygularınızı bu denli candan ifade etmenize engel olmamış. Size çok teşekkür ederiz, değerli desteğinizden ötürü...
    Sanırım sizin de engelli bir kardeşiniz var okuduklarımdan anladığım kadarı ile... Umarım cennette yaşıyorcasına mutlu ve huzurludur, hiç bir sıkıntısı yoktur...
    Sevgi ile,

    YanıtlaSil
  10. sevgili sarp ın annesi, teşekkür gerektirecek bir şey yapmadım aslında. hikayeniz beni gerçekten çok etkiledi. umarım hepiniz iyisinizdir...
    evet engelli bir ablam var. güzel dileğiniz için size teşekkür ederim ve heran burada olduğumu bilmenizi isterim, sevgilerimle...

    YanıtlaSil

haydi söyle :)