eren uyku köstebeğimiz…

önce gaz sancıları dedik delik deşik olan uykularımızın sebebine.. gündüzleri neredeyse ayağımdan indirdiğim anda uyanıyor, ayağımda salladığım sürece uyumaya devam ediyordun. geceleri ise 2 saatlik bir uyuma durumu harika bir gece geçirdiğime işaretti. denemediğimiz kalmadı; çocuk çayları, nurse harvey's ve benzerleri.. aslında biraz tecrübem vardı bu konuda ablandan, bu tip ürünlerin çare olmadığını, tek çarenin zaman olduğunu biliyordum.. ilk 3 ay tuvalete gidemediğim, evde sadece atıştırarak beslendiğim, banyo zamanlarımın sorun olduğu ve akşamları dişlerimi fırçalayabilmişsem kendimi şanslı hissettiğim zamanlardı.. uykusuzluk vardı evet ama alışmıştım da sanki bu duruma, az uykuyla yetinme konusunda da idmanlıydım..tazeydi bilgilerim, tecrübelerim... emziriyordum seni ama bir süre sonra zaten uykusuz geçirdiğim gecelerimi bir de yalancı emzik pozisyonunda ve sana yapışık geçirmekte olduğumu farkettim. ne kadar zor olsa da tabi ki ne olursa olsun 1 yaşına kadar emzirmeye devamdı... 3 ayın sonunda biraz daha rahatlamıştık en azından gündüzleri seni kısa süreli de olsa yatağına bırakabiliyordum.

sonra bir gün iyi bir gün kötü herhangi bir istatistiği olmayan aylar başladı.. bazen çok güzel uyuduğun bir gecenin ardından sabaha kadar kucakta pışpış şeklinde geceler gelebiliyordu ve ben bu durumu etkileyen parametreleri bir türlü tespit edemiyordum... bugün banyo yaptı gece uykumuz çok kötüydü, dün muhallebiyi bitirmişti iyi uyumuştu, yatmadan kaka yaptı ama neden uyumadı ki gece...

şu an ki durumumuz ise; sen 15 aylıksın gündüz uykularında sorun yaşamıyoruz gündüzleri gayet mutlu,huzurlu ve uyumlu bir bebeksin lakin geceleri uyku vakti geldiğinde ne kadar yorgun ve uykun gelmiş olsa da uyumak istemiyorsun.. uyumaya direniyorsun uzun süreli bir çabayla uyutulabiliyorsun ancak 1 saat sonra uyanıyor ve tekrar uyumak ve uyutulmak istemiyorsun. bu durum sabaha kadar devam ediyor sonunda sabaha karşı artık pes etmemiz sonucu güne bir yerden başlıyoruz...

1 yaşındayken emzirme olayını bitirdik, biberonu 4 aylıkken reddettin, süt ve suyunu çay bardağıyla içiyorsun ve gece beslenmeleri emzirme bittikten sonra bitmiş oldu.

bir süredir geceleri seninle baban ilgileniyor ben de uzun zamandır uyuyamadığım kadar uyuyabiliyorum bu sayede... gece uykusuna babanla birlikte dalıyordun ve baban genellikle seni ilk adım olarak kucağında dik pozisyonda pışpışlayarak, sonrasında kucağında yatar pozisyonda pışpışlayarak, sonrasında ise ayağında sallayarak uyutmak suretiyle tüm uyku rituellerine aykırı alternatif bir yöntem geliştirmişti. bu sebeple seni uyutabilen tek kişi olmanın haklı gururunu taşımaktaydı.. :) ancak gece ilgilenmeleri babana geçince ve uykusuzluğu tavan yapınca o da daha kesintisiz bir gece uykusu için neler yapılabilir arayışa girdi..

son 5 gecedir seni ben uyutmaya başladım.. şöyle bir ritüel uyguluyorum.. baban elif i alıp, uyutmak üzere odasına götürüyor.. ben yastığını getiriyorum, tv yi kapatıyorum, ışığı kısıyorum, yere oturup yastığı ayağıma koyarak ninniler söylemeye başlıyorum.. sen odada biraz dolanıp uykulu bir şeklide yanıma yaklaşıyorsun, seni kucağıma alıp ninni söyleyerek biraz seviyorum ve sakince yastığa bırakıyorum :

1.gece : ayağıma koyar koymaz yay gibi olup çığlıklarla ağlamaya başladın. bu yaklaşık 40 dk sürdü ancak hiç gözyaşın yoktu. kalkmaya çalıştın hep, ama buna izin vermedim ve sonunda pes edip uyudun... (sakin kalmaya çalışsam da ben ne yapıyorum, yaptığım doğru mu, bu kadar ağlamaya yalnız uykuya dalmayı öğretemezmiyim acaba gibi düşünceler kafamda uçuştu.. ama bu çok ani bir geçiş olur diye düşündüm ve şu an için yastığı gördüğünde sakince uyumaya çalışmanın benim için yeterli olduğuna karar verdim)
2.gece : aynı senaryo süre 30 dk
3.gece : aynı senaryo süre 20 dk
4.gece : aynı senaryo süre 15 dk (mızıklanma sadece 2 dk sürdü sonra sakince uykuya dalmayı bekledin)
5.gece : aynı senaryo ağlama süresi 10 dk, uykuya dalma 20 dk, toplamda 30 dk (önceki geceye göre moral bozucu)
sanırım gece uykularında da biraz düzelme oldu...

şu an en büyük endişem eşimin yatağına yatıp kendi kendine uyuyan kızımın bu uyku alışkanlığını iyi niyetli ve töleranslı tutumuyla olumsuz yönde etkilemesi... pardon daha büyük bir endişem var: bu yazıyı okuyunca "al ikisini de sen uyut ben artık hiçbirşeye karışmıyorum" demesi..
Share on Google Plus

nhn

Yazmak hayatımın her döneminde kendimi ifade edebildiğim en iyi yöntem oldu ve şimdi çalışan iki çocuklu bir annenin arta kalan zamanlarında biriktirdiklerini yazarak paylaşmaya çalışıyorum.
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 yorum:

Yorum Gönder

haydi söyle :)